|
Mimo, że upłynął wiek od założenia Parku Skaryszewskiego i przez świat przeszło wiele zawieruch i zawirowań historycznych,
to generalnie układ krajobrazowy parku nie uległ wielu drastycznym zmianom, a stan zachowania jego substancji zabytkowej
jest stosunkowo dobry. Aby jednak nie pogorszył się, a wręcz przeciwnie – by wróciła jego historyczna wartość i splendor
– konieczna jest kompleksowa modernizacja.
Niewątpliwie wszelkie działania jakie prowadzone będą w ramach rewaloryzacji służyć mają podtrzymaniu określonego
historycznie charakteru parku. Skaryszewski pozostanie parkiem miejskim z bogatą florą i fauną oraz funkcjami
rekreacyjno-sportowymi, służąc wypoczynkowi mieszkańców stolicy oraz turystów. Park powinien być intensywnie
użytkowany i tętnić życiem, co jednak nie może wykluczać możliwości wypoczynku biernego, którego potrzebują
ludzie starsi i małe dzieci. Park jest duży i tak skomponowany przez jego twórcę Franciszka Szaniora, że
możliwe jest pogodzenie i zaoferowanie rekreacji czynnej i biernej.
Stołeczny Konserwator Zabytków określając wytyczne do rewitalizacji zaleca podjęcie działań kompleksowych,
chociaż rozłożonych na etapy. Przywrócenie zatartych wartości musi polegać na odtworzeniu kompozycji
i układu przestrzenno-funkcjonalnego parku.
Zakres projektu rewaloryzacji będzie bardzo szeroki i różnorodny. Główne cele modernizacji to:
1. uporządkowanie szaty roślinnej i terenu,
2. odtworzenie takich detali roślinnych jak ogród różany, ogród daliowy, rabaty bylinowe, rabaty z ukwieceniem sezonowym,
3. odtworzenie przebiegu i charakteru dróg i ronda parkowego,
4. zbudowanie placu zabaw,
5. oświetlenie wszystkich alejek i placów w parku,
6. zbudowanie iluminacji rzeźb, miejsc pamięci i pomników (Tancerka, Rytm, Kąpiąca się, House`a, Wdzięczności Armii Radzieckiej, 11 września, kapliczki oraz miejsc pamięci),
7. remont fontanny „Kąpiąca się” i poidełka,
8. zbudowanie toalety,
9. remont mostków,
10. wyposażenie park w jednolite, stylowe ławki, kosze, latarnie,
11. budowa systemu automatycznego nawadniania,
12. remont układu i sieci wodno-kanalizacyjnej,
13. odtworzenie ogrodzenia wraz z 3 bramami i co najmniej 5 furtkami,
14. zmiana lokalizacji postumentu rzeźby Fauna oraz pomnika Wdzięczności Armii Radzieckiej.
Rewitalizacja ma nie tylko odsłonić niepowtarzalne piękno parku, ale także poprawić jego bezpieczeństwo,
stąd teren zostanie ogrodzony i finalnie wprowadzony zostanie nadzór. Jest to zamierzenie zgodne z
materiałami archiwalnymi, dokumentującymi fakt, że park był w przeszłości grodzony i posiadał stróżów.
Miłośników parku i zieleni miejskiej interesuje zakres ingerencji w roślinność. Tu należy spodziewać
się częściowej wymiany, której celem jest odtworzenie przestrzeni widokowych. Jeżeli drzewa będą
usuwane, to głównie te chore i uszkodzone, stwarzające zagrożenie dla osób przebywających w parku.
Wytyczne Stołecznego Konserwatora Zabytków zalecają także przeprowadzenie cięć formujących krzewy.
Ponadto zalecane jest ustanowienie strefy Ostoi Przyrody, tzn. miejsc, które będą utrzymane w
naturalnym, co zapewni kontynuację bytowania bogatej obecnie fauny i jest zgodne z propozycją
prof. M. Luniaka z Instytutu Zoologii PAN.
|
|
|
